 |
 Anatomische vorm maakt ronde borstprothese
overbodig |
Een opvallend aspect aan borstprothesen is dat ze door
de ronde vorm doorgaans als zodanig herkenbaar zijn. Dankzij nieuwe
ontwikkelingen in het materiaal is dit niet langer nodig. Een cohesieve gel
maakt een natuurlijk, anatomisch resultaat mogelijk. Dat is niet alleen
cosmetisch mooier, maar ook belangrijk bij reconstructieve chirurgie.
Bijvoorbeeld na amputatie vanwege kanker, waarbij de vorm van de overgebleven
borst zo goed mogelijk moet worden nagebootst.
door Frank van Wijck, overgenomen uit Medisch Nieuws met
toestemming van de auteur.
Hoe verschillend hun dagelijkse werkomgeving ook is, over
één ding zijn Rob Noordanus en Leo Peter van der Weij het volledig eens: de
ontwikkeling van de Style 410 serie van de Amerikaanse producent McGhan betekent
een revolutie in de ontwikkeling van borstprothesen. Noordanus, plastisch
chirurg in het Flevoziekenhuis in Almere, en Van der Weij, plastisch chirurg in
kliniek Klein Rosendael in Rozendaal, plaatsen sinds de introductie van deze
serie nog maar zelden een ronde prothese. ‘Ik geef er wel informatie over aan
vrouwen die de kliniek bezoeken voor een borstvergroting’, zegt Van der Weij,
‘maar als ze foto’s hebben gezien van het resultaat met een anatomische
prothese, is de hogere prijs hiervan nog maar zelden een bezwaar.’ Noordanus
geeft bij reconstructie zelfs een negatief advies over de ronde prothese.
Het verschil tussen beide chirurgen is dat Noordanus veel
vaker geconfronteerd wordt met vrouwen die na een borstamputatie met één
gezonde borst achterblijven. Willen zij een nieuwe borst, dan is met een ronde
prothese nooit de vorm van de overgebleven borst te evenaren. Van der Weij heeft
zulke patiënten ook wel, maar krijgt veel vaker jonge vrouwen in de kliniek die
om wat voor reden dan ook niet tevreden zijn over hun borsten. ‘Het betreft
zelden vrouwen die “Baywatch-borsten” wensen’, zegt hij. ‘Bijna altijd
zijn het jonge vrouwen met weinig of geen borstaanleg of vrouwen bij wie de
borsten na enkele zwangerschappen van vorm zijn veranderd.’
In het geval van reconstructie na amputatie is het werk het
meest ingrijpend. ‘Als de huid- en spierkwaliteit niet door bestraling zijn
aangetast, is het mogelijk de huid met een ballon op te rekken en de prothese in
de ontstane ruimte te plaatsen’, legt Noordanus uit. ‘Is dit niet mogelijk,
dan kan de chirurg kiezen voor de buikwandmethode, maar als deze huid in
onvoldoende mate aanwezig is, moet hij de rugwandmethode hanteren.’ Gaat het
om een cosmetische borstvergroting, dan is de ingreep kleiner en kan de operatie
doorgaans in dagbehandeling plaatsvinden. ‘Maar de plaatsing van de anatomisch
gevormde prothese vereist meer tijd, werk en enthousiasme van de chirurg dan een
ronde’, waarschuwt Van der Weij. ‘De ingreep moet ook zorgvuldiger gebeuren.
Een ronde prothese is aan alle kanten hetzelfde. Maar breng je een anatomisch
model tien graden scheef in, dan is het resultaat een lelijke borst. Je moet de
pocket dus zorgvuldig vrijprepareren om ervoor te zorgen dat de prothese er in
zijn juiste, de anatomie nabootsende, vorm in komt te liggen. Veel plastisch
chirurgen die slechts af en toe een borstvergroting doen, zullen om die reden
niet snel een anatomisch model plaatsen. Dat houdt de ontwikkeling van dit
nieuwe model tegen.’
Kenmerkende hangstructuur
De mogelijkheid een anatomisch model te maken bestaat nog
niet zo heel lang. Met de siliconengelei die van oudsher als vulling voor een
prothese dient, is de ronde vorm de enige mogelijkheid. De envelop waarin die
gelei zich bevindt is ondervuld, omdat het anders niet kan worden gemanipuleerd
om het in te brengen onder de huid. Het is dus niet vormvast. McGhan (in
Nederland vertegenwoordig door AB Medical prs) slaagde erin dit probleem op te
lossen door de envelop te vullen met een cohesieve gel waaruit de korte
siliconenketens zijn verwijderd. Hierdoor ontstaat een vulling met de
kenmerkende hangstructuur van een natuurlijke borst. ‘Dit maakt het mogelijk
een borstvergroting aan te bieden zonder dat die als zodanig zichtbaar is’,
zegt Van der Weij. De enige situatie waarin hij plaatsing van een anatomisch
model afraadt, is wanneer de vrouwen hun borsten regelmatig moeten laten
controleren omdat in hun familie veel gevallen van borstkanker voorkomen. Voor
hen bestaan prothesen die röntgendoorlaatbaar zijn (Monobloc). Deze hebben
echter wel weer de ronde vorm.
De geruwde envelop en de cohesieve gel van de Style 410
zorgen ervoor dat de kans op kapselcontractie kleiner is dan bij andere typen
borstprothesen. De rand is iets steviger, waardoor deze aan de bovenzijde van de
borst na verloop van tijd zichtbaar kan worden, vooral als de huid en het
onderliggende klierweefsel dun zijn. Om dit te ondervangen, is een matrix van
prothesen ontwikkeld met uiteenlopende hoogten en mate van projectie. ‘De
chirurg is dus in staat een custom made borst aan te bieden’, stelt Van der
Weij. Dit is bijvoorbeeld ook van belang bij kleine vrouwen of vrouwen met een
gedrongen gestalte, bij wie een borstprothese die aan de bovenzijde vrij gevuld
is, bijna recht onder het sleutelbeen terecht zou komen. Zo’n vrouw heeft een
lagere borstprothese nodig. Dankzij de matrix kan de plastisch chirurg in
overleg met de patiënte kiezen uit negen verschillende typen borstprothesen,
variërend in hoogte, breedte en projectie. Beide chirurgen raden overigens het
implanteren van grote prothesen af. ‘Je moet geen cup D willen’, zegt
Noordanus. ‘Hoe groter de borst, hoe beter je ziet dat het kunstwerk is. Bij
reconstructie kiest een aantal vrouwen er zelfs voor de gezonde borst te
verkleinen.’ Bij de meeste patiënten die Van der Weij ziet, gaat het niet
zozeer om de grootte. ‘Bijna alle vrouwen beseffen dat de borsten bij hun
anatomie moeten passen’, zegt hij. ‘Voor de vrouwen die hier komen, zijn een
groter zelfvertrouwen en het gevoel aantrekkelijk te zijn veel belangrijker.’
De anatomische prothesen zijn duurder dan de ronde. In de
kliniek is een vrouw aan de totale ingreep ongeveer negenduizend gulden kwijt.
Gaat het om reconstructie na borstamputatie, dan vergoedt de
ziektekostenverzekeraar de opname en behandeling. De prothesen komen uit
hetzelfde budget als de andere implantaten. Het is dus aan de plastisch chirurg
de budgethouders ervan te overtuigen dat het ene implantaat een beter resultaat
biedt dan het andere.
Foto-onderschrift:
Twee vrouwen met kleine borstomvang. De foto’s na
cosmetische chirurgie laten duidelijk het verschil zien tussen de ronde en de
anatomisch gevormde prothese.
Foto’s: L.P. van der Weij, plastisch
chirurg, verbonden aan kliniek Klein
Rosendael in Rozendaal
|
Thema pagina's:
Borstvergroting (BV) |
|
|
